Filtre kahve içmeye benzetiyorum seni sevmeyi.
Hep süzülüyor, hep damıtılıyor. Tadı sonra çıkıyor.
Belkide o yüzden çok seviyorum seni sevmeyi ya da filtre kahve içmeyi.
Artık neyi ne kadar çok sevdiğimi karıştıracak kadar çok filtre kahve içiyorum ya da seni seviyorum.
Ölüm eleğinden geçer gibi gözlerim, ellerime batar kor tanelerin…
Neden seviyorum filtre kahve içmeyi bilmiyorum ama seni sevdiğim için değil, aynı zamanda seni de onu sevdiğim için seviyor değilim. Yani aranızda bir bağ yok gibi ama hep andırırsınız birbirinizi bana. Bana beni hatırlatan pek birşey kalmadı ama seni bana hatırlatması anlamlı mı? Neden bu denli bunu düşünüyorum o konuda tek bir beyan var…
Seni sevmekle filtre kahveyi sevmek arasındaki en büyük fark. Filtre kahve hala o masum çocuk sevincime sahip. Sen ise daha olgun olan yanımın yaralı sevincine sahipsin…
Seni sevmeyi sevmek kadar çok filtre kahve içerken sevdim…
Neyse.
Tartışma
Henüz yorum yapılmamış.